Genadig God, die in mijn boezem leest ! Ik vlied tot u en wil, maar kan niet smeeken, Aanschouw mijn nood, mijn neergezonken geest, En zie mij n oog van stille tranen leken ! Ik smeek om niets, hoe kwijnend, hoe bedroefd, Gij ziet me een prooi van mijn bedwelmde zinnen. Gij weet alleen hetgeen uw kind behoeft, En mint het meer, dan ooit zich-zelf kan minnen. Geef, Vader, geef aan uw onwetend kroost, Hetgeen het zelf niet durft, niet weet te vragen ! Ik buig mij neer ; ik snieek noch kruis, noch troost ; Gij, doe naar uw...
